Bend Deminutiv objavio je novi singl i spot pod nazivom “Kletva”, pesmu koja donosi snažnu atmosferu, mračniju emociju i prepoznatljiv autorski izraz benda uz prizvuk etno melosa.
Kroz kombinaciju moćnog zvuka i upečatljivog vizuelnog identiteta, “Kletva” donosi priču o unutrašnjoj borbi, sudbini i emocijama koje ostavljaju trag.
Deminutiv/Photo: Indir Merdanović
Muziku i tekst potpisuje Katarina Ćelić, dok aranžman potpisuje ceo bend i etnomuzikolog Tara Matijaš. Snimanje i montažu spota radio je Indir Merdanović, dok je režiju radio Vuk Pijetlović. Mix i master potpisuje Dražen Kecman.
Spot za pesmu je gotovo sav sniman u prirodi što dodatno pojačava atmosferu same pesme i vizuelno prati njenu simboliku. Bend je u ovaj projekat uložio mnogo truda i energije, a “Kletva” predstavlja završnu najavu albuma koji čeka jesen.
Bend Ničim Izazvan održaće 17. jula koncert u klubu Zappa Barka, a publiku u Beogradu očekuje posebno veče, jer će ovo biti njihov jedini letnji nastup u prestonici.
Ovaj koncert biće poseban i po tome što bend u Beograd stiže direktno sa evropske mini turneje nakon nastupa u Nemačkoj i Švajcarskoj. Upravo ta sveža energija sa bine, putovanja i susreta sa nekom novom publikom, preliće se i na beogradsko veče na reci.
Bend ističe da se posebno raduje nastupu u Zappa Barci, gde nastupaju po prvi put. Uz prepoznatljive hitove, novu set listu i atmosferu koja ih prati gde god da nastupe, Zappa barka bi 17. jula mogla da postane jedno od ključnih mesta ovog leta za sve ljubitelje domaće scene.
Ničim izazvan/Photo: Marija Krudulj
– Pošto ne volimo da preterujemo sa svirkama u Beogradu, ovo će nam biti jedini letnji nastup u prestonici. To je prostor u kojem do sada nismo imali prilike da sviramo. Iskreno, baš se radujemo! Na našim koncertima je uvek super atmosfera, a verujemo da će na Zappa Barci biti i još bolja! – poručili su momci iz benda.
Ničim izazvan je bend prepoznatljiv po energičnim nastupima, upečatljivim tekstovima i snažnoj povezanosti sa publikom, a njihova muzika već godinama pronalazi put do različitih generacija – od onih koji se boje da imaju trideset, do onih koji ostaju mladi zauvek. Beogradsku publiku na Zappa Barci očekuje repertoar koji uključuje pesme “Trideset”, “Rekla je”, “Pusti ljubav”, “O tebi”, “Bože, kako si?”, “Heroj”, “Hajde dođi da popraviš stvari”, “Svila”, “Kad krene rampampam” i još mnogo dobro znanih hitova. Koncert 17. jula doneće i osveženje u set listi, pa će publika na Zappa Barci među prvima imati priliku da čuje novu koncertnu energiju benda.
Beogradska filharmonija predstavlja mladu pijanističku zvezdu Maksima Landa pod dirigentskom palicom Feliksa Mildenbergera, u petak, 5. juna od 20 časova na Kolarcu. Na repertoaru su bravurozni Listov Klavirski koncert br. 1, Berliozov “Rimski karneval” i Betovenova “Eroika”.
Hvaljen kao jedan od najsjajnijih i najmaštovitijih mladih pijanista svoje generacije, Maksim Lando je privukao međunarodnu pažnju još 2017. godine nastupivši sa pijanistom Lang Langom, Čikom Korijom i Filadelfijskim orkestrom, pod palicom Janika Neze-Segena, na svečanom otvaranju sezone u Karnegi holu. Sa svega 23 godine, već je nastupao sa vodećim orkestrima na najprestižnijim svetskim scenama.
Lando je takođe laureat Međunarodnog takmičenja pijanista u Klivlendu, jednog od najuglednijih svetskih pijanističkih konkursa, sa kojim je Beogradska filharmonija ovim povodom ostvarila partnerstvo na međunarodnom predstavljanju dobitnika.
Za beogradsku publiku Maskim izvodi spektakularni Listov Klavirski koncert u Es-duru, jedno od najvirtuoznijih ostvarenja pijanističke literature. Premijerom ovog dela 1855. godine dirigovao je upravo Hektor Berlioz, čiji “Rimski karneval” otvara koncertno veče, dok u završnici programa Beogradska filharmonija izvodi Betovenovu Simfoniju br. 3 “Eroika”.
Feliks Mildenberger/Photo: Marko Đoković
Koncert predvodi Feliks Mildenberger, jedan od najistaknutijih nemačkih dirigenata mlađe generacije i čest gost Beogradske filharmonije. Danas je glavni gostujući dirigent Filharmonije Teatro Ređo Torino i generalni muzički direktor Brandenburškog državnog orkestra u Frankfurtu na Odri, a nastupao je sa brojnim uglednim orkestrima širom Evrope i sarađivao sa dirigentskim velikanima poput Sera Sajmona Retla, Pava Jarvija i drugima. Ulaznice za koncert su u prodaji na filharmonijskoj blagajni kao i onlajn.
Kantautorka Zoe Kida je u Silosima priredila nesvakidašnji audio-vizuelni događaj koji je pomerio granice klasične muzičke promocije. Promocija albuma prvenca Zoe Kide “Cosmic Delivery” zamišljena je kao live instalacija kroz koju publika aktivno prolazi i doživljava album na više nivoa — kroz video, zvuk, pokret i prostor.
Svaki od Silosa dizajniran je kao celovito iskustvo sa sopstvenim vizuelnim identitetom i dramaturgijom koji publiku vodi kroz 6 različitih prostora. Publika je ulazila iz sobe u sobu, prolazeći kroz šest različitih celina inspirisanih pesmama sa albuma.
Zoe Kida – Cosmic delivery/Photo: Miša Obradović
Zoe je oživela 6 pesama : “Cosmic Delivery”, “Bolje Sutra”, “Gubim te”, “U tami”, “Žurba Žurba” i “Stavi tačku na sve”. Svaka od njih nosila je svoju atmosferu, vizuelni identitet i emotivni naboj — od intimnih i senzualnih trenutaka do snažnih performativnih scena koje su spajale muziku, pokret, projekcije, kostim i instalaciju. Posebne tačke njenog nastupa obojili su svojim autorskim performansom glumice Tatjana Kecman i Milena Živanović, dok plesni performans potpisuje Institut za umetničku igru.
Milena Živanović/Photo: Bojan Vukelić
Tatjana Kecman/Photo: Bojan Vukelić
Zoe Kida promocija/Photo: Bojan Vukelić
Milena Živanović/Photo: Evgeniia Borisova
Nakon performansa u unutrašnjosti Silosa koji je publika mogla da pogleda iz tri iteracije, usledio je live nastup Zoe sa bendom gde smo imali prilike da čujemo ostatak pesama sa albuma. U magičnoj atmosferi čuli smo uživo pesme “Divlja reka”, “Voli me”, “Bog Dodira”, “Dobar Vajb” i singlova ” Cosmic Delivery”, i “Bolje Sutra” koje su najavile album koji je od 2. juna dostupan na svim digitalnim platformama. Muziku i tekstove na albumu potpisuje Zoe Kida, dok su aranžmane i produkciju radili Andrija Gavrilović A.N.D.R. i Ivan Bambi Mirković.
Zoe Kida promocija/Photo: Bojan Vukelić
Pesme na albumu bave se temama ljubavi, identiteta, unutrašnje transformacije, konzumerizma, digitalne otuđenosti, društvene svakodnevice. Moderan pop, afrobeat, soul, elektronika, žanrovi su oko kojih “Cosmic Delivery” gradi muzički kosmos i prepoznatljiv muzički identitet. Kroz ovaj jedinstveni performans Zoe Kida pomera granice svog dosadašnjeg rada i učvršćuje svoju unikatnu poziciju na srpskoj sceni.
– Cosmic delivery za mene znači vraćenje sebi. Potragu za smislom. Potrebu za suštinom. Prepuštanje intuiciji. Hrabrsot da ostaneš svoj. Podsećanje da ne zaboraviš glasno da voliš. Da ne zaboraviš one koji su te naučili da voliš i da se za njih boriš zauvek. Cosmic Delivery je umetnost uživanja u svakodnevnici i zahvalnost na svemu što imaš. Moj Cosmic Delivery koji poručuje “Nešto mi se čini da možeš sve” – izjavila je zadovoljna Zoe.
Zoe Kida promocija/Photo: Bojan Vukelić
Zoe Kida/Photo: Evgeniia Borisova
Zoe Kida promocija/Photo: Bojan Vukelić
Promociji su prisustvovale i brojne poznate ličnosti : Sanda Silađev, Katarina Žutić, Ivana Peters, Konstrakta, Miona Marković, Vanja Ejdus, Aleksandra Janković Splića, Goran Jevtić, Boško Jakovljević, Vesna Dedić, Nataša Mihajlović, Bojana Stamenov, Luka Buč Kesidi, Maja E play, Boris Pingović, Nikolina Vujević, Ivana Zarić, Sashka Yanx, Niggor, Tamara Aleksić, Stefan Popović, Miša Obradović, Nebojša Babić, Nenad Radujević, Milena Božić, Goca Lazarević, Jelena Ivanović i mnogi, mnogi drugi!
Engleske hard rok legende Uriah Heep najavljuju svoju poslednju turneju “The Magician’s Farewell” sa ekskluzivnim nastupom u Beogradu 10. novembra u Sava centru.
Biće to njihov poslednji koncert u našem regionu u kojem su decenijama slovili za jedan od omiljenih bendova.
Srpski fanovi još uvek pamte njihov spektakularan nastup u Sava Centru 2019. godine kao i gostovanje na 50. Gitarijadi u Zaječaru 2016.
Sa karijerom koja traje više od 55 godina, Uriah Heep su jedan od poslednjih pregalaca progresivnog hard roka iz zlatne ere. Zajedno sa Led Zeppelin, Black Sabbath i Deep Purple, pomogli su u oblikovanju britanskog heavy metala svojim debitantskim albumom “Very ‘Eavy, Very ‘Umble”.
Vanvremenski hitovi kao što su “Easy Livin’”, “Lady in Black”, “July Morning” i “The Wizard” i dalje impresioniraju fanove širom sveta. Bend je prodao više od 40 miliona albuma i bio je jedna od prvih zapadnih rok grupa koje su nastupale u Istočnoj Evropi – u našoj prestonici svirali su davne 1977. u Hali Pionir.
Predvođeni osnivačem i gitaristom Mikom Boksom, Uriah Heep pripremaju još jedan magičan koncert za našu publiku, baziran na snažnim harmonijama, klasičnim Hammond orguljama i prepoznatljivim rifovima.
Metalcore bend iz Gornjeg Milanovca/Čačka Mark My Words objavio je singl pod nazivom “Fading”.
Bend se tako vraća “u život” nakon pauze koja je usledila posle rastanka sa obojicom gitarista.
Bend kroz liriku obrađuje teške i mračne životne teme, pa je tako i ovog puta. “Fading” je surova i teška životna priča jednog od članova benda, i bend je posvećuje svima koji su odrasli ostavljeni od strane roditelja.
Singl je snimljen u beogradskom studiju Citadela, dok je za produkciju bio zaduzen Lasse Lammert, nemački producent, poznat po radu sa bendovima kao sto su Wind Rose, Alestorm i mnogim drugima. Luka Matković je bio ko-producent, a producent videa Konstantin Mitić. Pesma se nalazi na svim relevantnim muzickim platformama.
The American drone metal band sunn O))) from Seattle played an unforgettable show at Dragstor Club in Belgrade in October last year as part of their European Shoshin (初心) tour. Since shoshin can be translated from Japanese as “beginner’s mind,” the tour underscored the band’s return to its roots.
For nearly 30 years, Stephen O’Malley and Greg Anderson of sunn O))) have pushed the boundaries of heavy music, navigating the space between avant-garde experimentation and rock to forge a sound that is instantly recognizable as their own.
The band has now returned with its first album of new material since the critically acclaimed “Pyroclasts” in 2019. Their tenth, self-titled album — also their first release for Sub Pop — showcases the duo’s mastery of time and space, light and darkness, while demonstrating their continued willingness to expand their signature sound into bold new territories.
Sunn O))) cover
In his first interview with a Serbian media outlet, Stephen O’Malley speaks about spirit, longevity, and a lifelong passion for music, while also revealing that there is no “right way” to experience sunn O)))’s music.
After nearly three decades, Sunn O))) still seem less like a band that writes songs and more like one that builds its own sonic space. Do you see yourselves today more as musicians, architects of sound, or something else?
– If those are the three choices I would say so something else. Multiple choice right (laugh)?
Your new album is your first for Sub Pop. What does it mean for you to enter the catalog of a label with such a strong history, but a very different mythology from the one you built with Southern Lord?
– I think there’s a lot of things in common, really – the Spirit of it, the longevity, the passion for music and also the courage to try working with different types of music. Sub pop was really influential, I think, on not only for Southern lord but other labels we’ve done as well like Ideologic organ. It’s one of the it’s one of the classic indie labels you know they’re along with Discog, Touch and Go, you know, Earache, old Earache actually… It’s an honor.
Sunn O)))” as a title feels like a kind of self-renaming. Why now — and why an album that carries the band’s name at this point?
– Why not?
Your music is often described as an intensely physical experience. What matters more to you — what the audience hears, or what the sound does to the body when standing in front of the amps?
– What matters more to me is that the people present have a meaningful experience.
At a time when music is increasingly consumed in short, fragmented formats, Sunn O))) demand time, patience, and full immersion. Has slowness today become a form of resistance?
– Maybe patients is a form of resistance and non-reactivity they’re very powerful skills that can solve a lot of superficial issues especially around violence and aggression.
Your live shows have an almost ritualistic quality, yet they never feel theatrical. Where do you draw the line between ritual, performance, and pure sonic impact?
– I don’t know if I’m thinking about drawing a line between things to be honest.
I like that the subjectivity of the questions 🙂
Your music is often described in terms of heaviness, but less in terms of beauty. Is it important for you that there is a sense of light within that mass of sound, not just darkness?
– I personally do not Dwell in the darkness around metaphors with music I find it to be far more complex and spectral if we could touch if we could touch beauty with anything then it’s it’s a not it’s just a privilege but it’s also a duty.
You’ve collaborated with artists from very different worlds, from experimental and metal scenes to Scott Walker. What does someone need to have in order to enter the Sunn O))) universe?
– There’s no ticket to get in.
SUNNO)))/Photo: Charles Peterson
After everything you’ve pushed forward in the idea of heavy music, what can still surprise you today in the sound of a guitar?
– Oh good question. I mean it’s it’s each of my plays it gets more and more exciting to play the instrument. Strange, because it’s a really primitive instrument as well. And it’s not about it. I mean there’s a lot of additive elements with the facts and different amplifiers and tubes in the electronics and every all the components essentially in the circuit but it’s just really enjoyable. So I don’t necessarily find myself to be like a particularly talented musician or composer, but it’s really I really enjoy playing music and to play music with other people it’s the best.
People seeing you live for the first time often don’t know whether to stand still, nod along, or simply endure the set. How would you explain the “right” way to experience Sunn O)))?
– There’s no right way. Just experiences in your way.
How important is it for you that the audience understands what you do, and how much is it enough that they simply feel it — even without any explanation?
– I think music has so many possibilities beyond what we can explain that we shouldn’t always try to define everything in language or using our logic or Reason and just feel an experience.
Your concerts are allowed to the edge of physical endurance have you ever thought okay this might be too much for is it that precisely the point ?
Američki drone metal bend iz Sijetla sunn O))) je u oktobru prošle godine, u okviru evropske turneje Shoshin (初心), održao nezaboravan koncert u klubu Dragstor u Beogradu, a s obzirom na to da Shoshin na japanskom znači nešto kao “um početnika”, to je naglasilo povratak korenima benda.
Gotovo 30 godina, sunn O))) – Stiven Omajli i Greg Anderson (Stephen O’Malley i Greg Anderson ) – pomeraju granice teške muzike i balansiraju između avangarde i roka, a kako bi stvorili stil koji je odmah prepoznatljiv kao njihov.
Sada su vratili sa svojim prvim albumom novog materijala od hvaljenog izdanja “Pyroclasts” iz 2019. Njihov deseti, eponimni album – ujedno i prvi za novu izdavačku kuću Sub Pop – pokazuje majstorstvo dua u radu sa vremenom i prostorom, svetlom i tamom, kao i njihovu spremnost da razvijaju svoj prepoznatljiv zvuk u hrabre nove forme.
Sunn O))) cover
U svom prvom intervjuu za srpske medije Stiven Omajli govori o duhu, dugovečnosti i strasti prema muzici, ali i otkriva da ne postoji “pravi način” za doživljaj njihove muzike.
Posle skoro tri decenije na sceni, sunn O))) i dalje više deluju kao bend koji gradi sopstveni zvučni prostor nego kao bend koji piše pesme. Da li sebe danas vidite pre svega kao muzičare, arhitekte zvuka ili nešto treće?
– Ako su to jedine tri opcije, rekao bih — nešto treće. Višestruki izbor, zar ne? (smeh)
Novi album je vaš prvi za Sub Pop. Šta za vas znači ulazak u katalog izdavačke kuće sa tako snažnom istorijom, ali veoma drugačijom mitologijom od one koju ste gradili sa Southern Lordom?
– Mislim da zapravo postoji mnogo zajedničkog – duh, dugovečnost, strast prema muzici, ali i hrabrost da se radi sa različitim vrstama muzike. Sub Pop je imao veliki uticaj, ne samo na Southern Lord već i na druge izdavačke kuće sa kojima smo radili, poput Ideologic Organ. To je jedna od klasičnih nezavisnih etiketa, uz Dischord, Touch and Go, Earache – mislim na stari Earache. Velika je čast biti deo toga.
Naslov “sunn O)))” deluje kao neka vrsta samopreimenovanja. Zašto sada i zašto album koji nosi ime benda baš u ovom trenutku?
– Zašto da ne?
Vaša muzika se često opisuje kao izrazito fizičko iskustvo. Šta vam je važnije – ono što publika čuje ili ono što zvuk radi telu kada stojite ispred pojačala?
– Najvažnije mi je da ljudi koji su prisutni dožive nešto smisleno.
U vremenu kada se muzika sve više konzumira u kratkim, fragmentisanim formatima, Sunn O))) zahtevaju vreme, strpljenje i potpuno uranjanje. Da li je sporost danas postala oblik otpora?
– Možda je strpljenje oblik otpora. Nereaktivnost takođe. To su veoma moćne veštine koje mogu rešiti mnoge površne probleme, posebno kada je reč o nasilju i agresiji.
Vaši nastupi imaju gotovo ritualni karakter, ali nikada ne deluju teatralno. Gde povlačite granicu između rituala, performansa i čistog zvučnog uticaja?
– Iskreno, ne razmišljam o povlačenju granica između tih stvari. Dopada mi se subjektivnost tog pitanja.
Vaša muzika se često opisuje kroz težinu, ali mnogo ređe kroz lepotu. Da li vam je važno da u toj masi zvuka postoji i osećaj svetlosti, a ne samo tame?
– Lično se ne zadržavam na metaforama tame kada govorim o muzici. Smatram da je ona mnogo složenija i spektralnija. Ako uopšte možemo dotaći lepotu kroz bilo šta, onda to nije samo privilegija nego i odgovornost.
Sarađivali ste sa umetnicima iz veoma različitih svetova, od eksperimentalne i metal scene do Skota Vokera. Šta neko mora da poseduje da bi ušao u univerzum sunn O)))?
– Ne postoji ulaznica za to.
Posle svega što ste pomerili u ideji teške muzike, šta vas danas još može iznenaditi u zvuku gitare?
– Odlično pitanje. Sa svakim nastupom mi je sve uzbudljivije da sviram taj instrument. Čudno je, jer je gitara zapravo veoma primitivan instrument.
Naravno, postoje brojni dodatni elementi – efekti, različita pojačala, lampe, elektronika i svi delovi kola – ali sama svirka je jednostavno ogromno zadovoljstvo.
Ne smatram sebe naročito talentovanim muzičarem ili kompozitorom, ali zaista volim da sviram muziku. A svirati muziku sa drugim ljudima je najbolje od svega.
SUNNO)))/Photo: Charles Peterson
Ljudi koji vas prvi put gledaju uživo često ne znaju da li treba da stoje mirno, klimaju glavom ili jednostavno izdrže koncert. Kako biste objasnili “pravi” način da se doživi sunn O)))?
– Ne postoji pravi način. Samo doživite iskustvo na svoj način.
Koliko vam je važno da publika razume ono što radite, a koliko je dovoljno da to jednostavno oseti, čak i bez objašnjenja?
– Mislim da muzika ima toliko mogućnosti koje prevazilaze ono što možemo da objasnimo da ne bi trebalo uvek da pokušavamo sve da definišemo jezikom, logikom ili razumom. Ponekad je dovoljno samo osetiti iskustvo.
Vaši koncerti su glasni do granice fizičke izdržljivosti. Da li ste ikada pomislili: “U redu, ovo je možda previše” – ili je upravo to poenta?
Texas Flood, najpoznatiji domaći bluz-rok sastav, održaće u subotu, 13. juna sa početkom u 21.00 veliki koncertu sali Amerikana Doma omladine Beograda.
Tom prilikom publika će imati priliku da čuje repertoar koji im je doneo status jednog od zaštitnih imena domaće bluz scene, kao i poseban tematski blok posvećen Džonu Li Hukeru, povodom 25 godina od smrti legendarnog bluz muzičara.
Koncerti grupe Texas Flood godinama važe za događaje koji se pamte zahvaljujući energiji, vrhunskom sviračkom umeću i atmosferi koju bend stvara pri svakom nastupu. Njihova posvećenost svakom nastupu i direktna komunikacija sa publikom doneli su im reputaciju jednog od najubedljivijih i najcenjenijih koncertnih sastava domaće scene, ali i status benda koji podjednako osvaja i ljubitelje bluza i širu rok publiku.
Texas Flood DOB jun 2026, plakat
Ovoga puta, Nenad Zlatanović, osnivač i lider benda, sa svojim kolegama posvetiće poseban tematski blok stvaralaštvu jednog od najvećih bluz muzičara svih vremena, Džona Li Hukera – umetnika koji je obeležio istoriju električnog bluza i snažno uticao na razvoj rokenrola. Pesme poput “Boom Boom”, “Boogie Chillen’”, “One Bourbon, One Scotch, One Beer”, “Dimples” i “I’m In The Mood” danas predstavljaju nezaobilazne klasike žanra, a Hookerovo nasleđe i dalje je jedan od temelja savremenog bluza. Kao autentični predstavnici beogradske bluz škole, Texas Flood ovim koncertom odaju poštovanje muzičaru čiji je uticaj oblikovao generacije autora i izvođača, istovremeno ostajući dosledni sopstvenom zvuku i energiji po kojoj su prepoznatljivi već gotovo dve decenije.
Sa grupom Texas Flood počinje moderna epoha na srpskoj bluz sceni. Osnovani su 2006. godine i tokom karijere objavili su dva studijska i jedan live album, uz veliki broj koncerata koji su im doneli status jednog od najaktivnijih i najtraženijih bluz bendova u regionu. Široj publici posebno su ostali upamćeni nakon nastupa kao predgrupa legendarnom sastavu ZZ Top u Beogradskoj Areni 2009. godine. Posle debija “Grinnin’ In Your Face” (2009), bend je albumom “Tražim ljude kao ja” (2019) u bluz maniru obradio klasike jugoslovenskog rokenrola, dok su dosadašnju diskografiju zaokružili koncertnim izdanjem “Live at Dom omladine” (2024). Odsvirali su impresivan broj koncerata što im je donelo nezvaničnu titulu neprikosnovenih “kraljeva klubova” i status grupe koja uvek pravi sjajnu atmosferu i žurku do jutra, gde god da se pojavi.
Tokom svih ovih godina Texas Flood uspešno su čuvali visoke profesionalne standarde i koncertnu energiju po kojoj su postali jedan od najvažnijih i najcenjenijih domaćih bluz bendova. Njihov nastup 13. juna u Domu omladine Beograda doneće veče vrhunskog bluza i snažne koncertne energije, uz još jednu potvrdu zbog čega se koncerti ovog sastava godinama smatraju događajima koji se ne propuštaju.
Uskoro će se na repertoaru naših bioskopa naći biografska drama o Marijani Fejtful “Broken English”. Film koji prati šest decenija njene muzičke karijere svojevrstan je portret savremene rok ikone.
Karijera duga šest decenija, u koju je stalo više od 30 albuma, ali mnogi će i dalje na pomen njenog imena reći bivša devojka Mika Džegera. Marijana Fejtful, kantautorka, glumica, kako i sama u filmu kaže, bila je rastrzana između onoga ko je zaista i ko su želeli da ona bude.
Imala je samo 16 godina kada je počela muzičku karijeru na nagovor producenta grupe Rolling Stones, Endrua Luga Oldama. Autentična, provokativna, sa svakim novim albumom nova, prkosila je očekivanjima javnosti, pod čijom je lupom odrastala i živela.
Jedna od najoriginalnijih kantautorki koje je Velika Britanija ikada imala, album “Broken English”, po kome je film dobio ime, objavila je 1979. Bio je to njen povratak posle teškog perioda, praćenog drogom i alkoholom. Album se smatra remek-delom.
Film potpisuju Ijan Forsajt i Džejn Polard, autori nagrađivanog ostvarenja 20.000 dana na Zemlji.
“Broken English” nije samo film o Marijani Fejtful, on je snimljen sa Marijanom Fejtful. U njemu ona istražuje svoj život. Radnja je smeštena u “Ministarstvo nezaborava”, zamišljeni filmski prostor, u kome se sudaraju sećanje i mitologija.
U filmu igraju Tilda Svinton i Džordž Makej, a među prijateljima i saradnicima koji se pojavljuju su Nik Kejv, Voren Elis, Kortni Lav i Suki Voterhaus.
Film “Broken English”, kako kažu njegovi autori, je labudova pesma Marijane Fejtful. Nije dočekala njegovu premijeru na prošlogodišnem Venecijanskom festivalu. Napustila je ovaj svet u januaru 2025.
