Dok njegova himna “New Rose” iz 1976. godine i dalje odjekuje kao prekretnica u jednom vremenu, Brajan Džejms, lider benda Damned, objašnjava zašto je još jedna “eksplozija” svežeg vazduha neophodna sceni.
Bio je to prvi pank singl, melodija koji je uticala na generaciju mladih koji su bili nezadovoljni od ranih 70-ih i koji su pravili pop i rok. Sada čovek koji je napisao “New Rose”, koju je jedan kritičar opisao kao “apsolutno redefinisanje svega onoga što je rock’n’roll, zadivljujući povratak korenima”, treba da primi. nagradu za životno delo na takozvanim Punk Oscarima.
Međunarodni punk magazin Vive Le Rock dodeliće Brajanu Džejmsu ovu nagradu na ceremoniji 1. aprila. Brajan je sada u kasnim 60-im, ali još uvek svira i snima sa Lords of the New Churche, a gitarisski veteran kaže da je zahvalan na nagradi.
– Opisuju me kao pionira. Pionir?! – rekao je Džejms za Observer. – Da li to znači da moram da nosim šešir Dejvija Kroketa na ceremoniji? Ali, ozbiljno, ipak, to je velika čast i veoma sam dirnut. Kada sam napisao tu pesmu između februara i marta 1976. godine, nisam ni zamislio da će biti tako uticajna i da će ljudi o njoj pričati skoro 50 godina kasnije.
The Damned/Photo: facebook@thedamned
“New Rose” je ipak postala pesma koja je pokrenula punk/new wave pokret sredinom 1970-ih, a potom se našla i na setovima bendova kao što su Guns N” Roses, pa čak i Depeche Mode.
Džejms veruje da savremeno doba X-Factora, štancovanih pop zvezda i bendova koji ne pišu sopstvene pesme, poziva na još jedan povratak punk stilu.
– Još 76. godine “New Rose” je bila pokretač muzičke industrije. Zbog toga sam ponosan na pesmu i način na koji je ona postala prepoznatljiva. Ovom poslu je sada potreban još jedan gigantski šut u guzicu – rekao je Džejms.
One of the most popular progressive rock bands of the new generation, Polish Riverside, will perform for the first time in Novi Sad. Their previous appearance in Serbia, last year in Belgrade, has attracted a lot of attention from the local audience, so it is expected that after the crowded Belgrade Youth Center, this great band will repeat a great performance in the full NS Youth Theater and make another unforgettable audio-visual journey for the audience.
On the tour that brings them to Novi Sad Riverside will promote their new album ‘Wasteland’ released in 2019. The songs on this album are the first to be composed by the band as a trio, following the tragic loss of a guitarist and one of the founders of the band, Piotr Grudzinski, who passed away in 2016.
Before the concert in Novi Sad, scheduled for March 6, we spoke with Mariusz Duda, frontman of the band from Warsaw.
You had the concert in Serbia last year… What’s the first thing on your mind when you think about our country? – That you are great and lovely people and that we really adore playing in your country. There is always amazing energy during our performances. I guess we draw the energy from you 🙂
Riverside/ Photo: AleX
I guess you don’t have much time to “look around” when you travel to concerts, but, when you have the time, what is it about the places you go to that you have to / want to learn and see? – We usually try to do some sightseeing but the routine of the tour sometimes becomes incredibly tiring and all we want to do is simply plonk ourselves down at the backstage with our iPads and phones. But whenever there’s a chance to see something exceptional, we try to get out from the “shelter of mine” and look around. For example, during our last tour of the USA we managed to see the Grand Canyon, Golden Gate Bridge in San Francisco or the Museum of Pop Culture in Seattle. It was definitely worth it.
Next year you are celebrating 20th anniversary. When you look back on your career, would you change anything and what? – I firmly believe that whatever has happened to me in my life, happened for a reason. I wouldn’t change anything because I know that all the happy and unhappy moments shape us. Musically, I’m pleased with what I’ve achieved. Personally, perhaps I should have started paying more attention earlier to myself and our planet.
What’s the best thing for you about being a musician? Is it that process of making songs, time in the studio where the songs are being shaped or is it the stage? – I love creating and I love being on stage. Everything else is a tiring process of craftsmanship and survival. Fortunately, those two things I love truly keep me going on.
You met some pretty great musicians during your career and you played with some of them… Who among them was the coolest? – Most of the musicians I have encountered are the coolest. I try not to work with anyone boring or uninteresting. But I wouldn’t want to judge or rank people.
A lot of people here think that it’s much better for the career to make songs in Serbian. What’s your experience, was it harder or easier to perform in English and do you think things would be different if you did what you did in your own language? – Well, we wanted to be known outside of Poland right from the beginning, which is why we started singing in English. If we’d started from singing in Polish, perhaps we’d be more popular in our country but we would certainly not be recognised abroad. Besides, let’s be honest, progressive rock is a genre that has got its faithful fans but it’s not a large group of people in comparison to the fans of pop or hip hop. So we knew from the start that we would have to work really hard in order to gain popularity.
RIVERSIDE/Photo: Promo
What do you think about rockandroll/metal scene in Poland? Is it better or worse than 20 years ago, when you started? – Recently, alternative music has become mainstream in Poland. And so we have hip hop and alternative pop topping the charts. Two representatives of these genres have sold out the National Stadium in Warsaw in 5 minutes. Rock’n’roll and metal scene hasn’t really changed, they have their recipients, their faithful followers. Sometimes, a band suddenly decide to have some fun, tell a few jokes and write humorous lyrics, then they get incredibly popular and attract crowds.
Your new album “Wasteland” is different and very important for the bend. How hard was it for all of you to do the album without Piotr Grudziński, and what do you think he would say to you, now when the album is finished? – Ironically, it wasn’t hard at all because the album was created in the same way as the previous one, “Love, Fear and the Time Machine”, mainly in the studio, and I was the main composer. The album practically wrote itself very quickly. Nonetheless, the two years that had led up to it were filled with tears and pain, so quid pro quo I suppose. But I think Piotr would really like “Wasteland”. He loved emotional albums.
What’s the difference in surviving in the world after the Apocalypse and the world today? Did the Apocalypse already started? – We are still waiting for the apocalypse. We are the last generation that will know unrestrained consumption, good health and wealth. Because we had fallen into the trap of excessive production, exploitation, liabilities, temperatures – it will only get worse. I think that “Wasteland” is only a matter of time. Of course, if we start to live more consciously, then maybe the process can be slowed down still. But, unfortunately, we have got used to thinking that bad things happen to other people…
What can we expect from your concert in Novi Sad? – We will definitely not repeat the same stuff we played last year in Belgrade. The setlist has been modified and you will hear much more of our older material than songs from “Wasteland”. We’ve also prepared certain cover versions that you might enjoy.
What will you be when you grow up? – I have already grown up, matured. I have always wanted to be a musician and I am glad that I have become one and I can combine my work with my passion. That’s one of the most beautiful things that can happen to you in life.
Jedan od najpopularnijih progresiv-rok bendova novije generacije, poljski Riverside, prvi put će nastupiti u Novom Sadu. Njihov prethodni nastup u Srbiji, prošle godine u Beogradu, izazvao je veliku pažnju domaće publike, pa je očekivano da nakon prepunog Doma omladine ovaj sjajni bend ponovi sjajan nastup u punom Pozorištu mladih i publici priredi još jedno nezaboravno audio-vizuelno putovanje.
Riverside na turneji koja ih dovodi u Novi Sad promoviše svoj novi album ’Wasteland’ (Pustoš) objavljen 2019. godine. Pesme na ovom izdanju su prve koje je bend komponovao kao trio, posle tragičnog gubitka gitariste i jednog od osnivača benda Piotra Grudzinskog koji je preminuo 2016. godine.
Pred koncert u Novom Sadu, zakazan za 6. mart, razgovarali smo sa Marijušom Dudom, frontmenom benda iz Varšave.
Prošle godine ste svirali u Srbiji… Šta vam prvo padne na pamet kada pomislite na našu zemlju? – Da je to sjajna zemlja, da su ljudi divni i da zaista volimo tu da sviramo. Uvek se desi odlična energija za vreme naših nastupa. Izgleda da preuzimamo deo vaše energije 🙂
Riverside/ Photo: AleX
Verovatno nemate previše vremena na turnejama za “razgledanje“, ali kada imate vremena, šta je ono što pre svega želite da saznate i vidite vezano za ta mesta u kojima svirate? – Trudimo se da nađemo vremena za razgledanje, ali na turnejama nam je raspored toliko umarajući da samo želimo da se uvalimo negde u bekstejdž sa svojim iPadovima i telefonima. Ali kad god imamo priliku da vidimo nešto posebno, damo sve od sebe da izađemo iz te svoje “komforne zone“ i odemo u razgledanje. Na primer, tokom naše turmeje po SAD, uspeli smo da vidimo Veliki kanjon Kolorada, Golden Gate most u San Francisku, Muzej Pop kulture u Sijetlu… To je definitivno vredelo videti.
Sledeće godine obeležavate 20 godina postojanja. Kada pogledate unazad na svoju karijeru, da li biste išta promenili i šta? – Čvrsto verujem da se sve što mi se dogodilo u životu, dogodilo s razlogom. Ne bih ništa menjao, jer znam da nas svi dobri i svi loši trenuci oblikuju. Muzički, zadovoljan sam onim što smo postigli. Lično, možda je trebalo ranije da počnem da vodim računa o sebi i o našoj planeti.
Šta je, za tebe, najbolja strana bavljenja muzikom? Da li je to proces pravljenja pesama, vreme u studiju kada se te pesme oblikuju ili je to bina? – Volim da stvaram i volim da budem na bini. Sve ostalo je je zamarajući proces umešnosti i preživljavanja. Srećom, ove dve stvari koje zaista volim me teraju da guram dalje.
Upoznali ste neke zaista velike muzičare u toku svoje karijere a sa nekima od njih ste i svirali… Ko vam je od njih bio najviše cool? – Većina muzičara sa kojima sam se susreo su cool. Trudim se da ne radim sa dosadnim i nezanimljivim ljudima. Ali ne bih želeo da osuđujem niti rangiram ljude.
Mnogo muzičara u našoj zemlji smatra da je bolje raditi pesme na srpskom jeziku. Po vašem iskustvu, da li je lakše ili teže raditi muziku na engleskom i da li mislite da bi bilo drugačije da ste snimali pesme na svom maternjem jeziku? – Pa, od početka smo hteli da budemo poznati i van granica Poljske i zato smo i radili na engleskom od starta. Da smo počeli na poljskom, verovatno bismo bili poznatiji u svojoj zemlji, ali sigurno ne bismo bili priznati u inostranstvu. Osim toga, da budemo iskreni, progressive rock je žanr koji ima verne fanove, ali to je mali broj ljudi u odnosu na fanove popa ili hip hopa. Tako da smo od početka znali da moramo da radimo naporno ako želimo da steknemo bilo kakvu popularnost.
Šta mislite o rokenrol/metal sceni u Poljskoj? Da li je bolja ili lošija nego pre dvadesetak godina, kada ste počinjali karijeru? – Alternativna muzika je u Poljskoj poslednjih godina postala mejnstrim. Tako da imamo hip hop i alternativni pop na vrhu top lista. Dva predstavnika ovih žanrova su rasprodala Nacionalni stadion u Varšavi za pet minuta. Rokenrol i metal scena se nije posebno promenila, ima svoje konzumente, svoje verne fanove. Ponekad, bend prosto odluči da se malo zabavi, ispriča par viceva i napiše humoristične stihove i postane neverovatno popularan i privuče široke mase.
Vaš najnoviji album “Wasteland“ je drugačiji i veoma važan za bend. Koliko vam je bilo teško da radite na albumu bez Pjotra Gružinskog i šta mislite šta bi on rekao o njemu, da može da ga čuje? – Čudno, ali uopšte nije bilo teško jer je i ovaj album nastao kao i prethodni, “Love, Fear and the Time Machine”, uglavnom u studiju i ja sam bio glavni autor. Album se praktično sam napisao, veoma brzo. Ipak, dve godine koje su dovele do toga su bile ispunjene bolom i suzama, tako da se time to nekako izjednačilo, pretpostavljam. Ali mislim da bi se Pjotru “Wasteland“ jako dopao. Voleo je emotivne albume.
Riverside/ Photo: AleX
Koja je razlika u preživljavanju u svetu nakon apokalipse i preživljavanju u današnjem svetu? Da li je apokalipsa već počela? – Još uvek čekamo apokalipsu. Mi smo poslednja generacija koja će poznavati neobuzdanu potrošnju, dobro zdravlje i bogatstvo. Jer smo upali u zamku prekomerne proizvodnje, eksploatacije, dugovanja, klimatskih promena – biće samo gore. Mislim da je “Wasteland“ samo pitanje vremena. Naravno, ako bismo počeli da živimo svesnije, možda bi se ovaj proces usporio. Ali, nažalost, navikli smo da mislimo da se loše stvari dešavaju samo drugima…
Šta možemo da očekujemo od vašeg nastupa u Novom Sadu? – Definitivno nećemo svirati isti repertoar kao prošle godine u Beogradu. Setlista je izmenjena i čućete dosta starog materijala. Spremili smo i cover verzije nekih pesama koje će vam se svideti.
Šta ćete biti kada porastete? – Već sam odrastao, sazreo. Uvek sam želeo da budem muzičar i drago mi je da sam to i postao pa mogu da kombinujem posao i zadovoljstvo. To je jedna od najlepših stvari koja može da vam se dogodi u životu.
Sa talasa Radio Lagune u nedelju 23. februara, stigla je tužna vest.
Čuveni radio voditelj i nekadašnji pilot Zoran Modli preminuo je u nedelju, u 72-oj godini života, objavila je ta radio stanica.
Na Laguni i još nekoliko lokalnih radio stanica u Srbiji poslednjih godina emitovana je Modlijeva emisija “Zair – Zakon akcije i reakcije”.
Pokrenuo ju je 2000. godine na stanici Radio Beograd 202, na čijim talasima je slušana godinu dana.
Pre karijere radio voditelje, Modli je početkom sedamdesetih u beogradskim diskotekama bio disk-džokej.
Dragi naši slušaoci, sa ogromnim žaljenjem vas obaveštavamo da nas je zauvek napustila legenda radijskog etra, gospodin Zoran Modli. Večna mu slava i hvala! pic.twitter.com/Eyo6OojS5f
Radiju se posvetio osamdesetih, a popularnost stekao kao voditelj emisije Ventilator 202, koja se emitovala do 1987. godine. Od maja 1993, na talasaima tada novoosnovanog radija Pingvin, vodio je emisiju Modulacije.
Osim radijskom miksetom, voleo je da upravlja i avionima, pa je radio i kao profesionalni pilot i instruktor letenja.
Posle više od 20 godina provedenih u JAT-u, gde je upravljao Boingom 727, nastavio je da pilotira u privatnoj avio-kompaniji Princ Avijacija, sve do 15. jula 2010. godine, kada je doživeo udes na aerodromu Brač skliznuvši sa piste mlaznim poslovnim avionom. Avion je izgoreo, ali su posada i putnici izašli nepovređeni.
Poznat je i po tome što je prvi u Srbiji vodio radio emisiju iz pilotske kabine.
Izdao je i ploču Zoran Modli i leteća diskoteka i bio je urednik jedne rubrike u muzičkom magazinu Džuboks.
Modli je sa Borom Đorđevićem početkom 1975. godine osnovao grupu Hajduk Stanko i jataci, u kojoj je bio pevač, ali su imali samo dva singla – “Na putu za Stambol” i “Anđelija, čuvaj se Turaka”.
Napisao je i objavio sedam knjiga namenjenih popularizaciji pilotskog poziva.
Zoran Modli je govorio da budućnost radija ne zavisi od radija nego „od nas koji na radiju radimo, a da od nas samih zavisi i da li ćemo ga ponovo humanizovati i staviti u službu građana“.
Brojni korisnici društvenih mreža opraštaju se od “večitog radijskog dečaka“ Modlija.
TBK, beogradski bend iz Vojvodine, kako sebe nazivaju, posle zapaženog prvog singla “Idemo do klaba” koji se zavrteo na radijskim top listama i tako najavio njihov debi album, snimio novi spot. Naziv novog singla je “Soba u Bigzu”, a prema rečima ovog nesvakidašnjeg benda tekst nove pesme je njihova lična karta, a muzika zdravstvena knjižica.
– Pesma je nastala direktno sa ulica beogradskog asfalta i govori o uobičajenom i teškom životu alternativnog muzičara koji pokušava da izgradi karijeru u epicentru naše zemlje. U njoj takođe nastavljamo da negujemo beogradski zvuk i nastojimo da budemo kulturološki most između Vojvodine i Beograda, pa smo deo spota snimili u prestonici autonomne pokrajine – objašnjavaju momci iz benda.
Saudijski zvaničnici pozvali su na hapšenje jedne domaće reperke nakon što je objavila spot u za pesmu “Devojka iz Meke” u kojoj žene iz ovog svetog grada naziva “moćnim, divnim i slatkim”.
Ovaj potez izazvao je bes korisnika društvenih mreža, koji su saudijske vlasti natvali licemernim, prenosi BBC.
Spot je objavljen na platformi YouTube prošle nedelje, a potpisuje ga mlada rep izvođačica pod imenom Asajel Slej. Ona repuje o ženama iz Meke, koji je za pripadnike islamske veroispovesti jedan od najsvetijih gradova u koji idu na hadžiluk ili hodočašće jednom godišnje.
“Naše poštovanje za sve ostale devojke, ali devojke iz Meke su slatke kao šećer”,jedan je od stihova ove pesme.
Zbog ovoga, guverner Meke, Kaled al Faisal, je u četvrtak naredio hapšenje svih koji stoje iza ovog spota i dodao da ta pesma “vređa običaje u Meki”. Nalog Asajele Slej na YouTube-u je suspendovan, a spot na njemu više nije dostupan za gledanje. Međutim, na drugim kanalima ga i dalje ima…
Bivši frontmen Haustora Darko Rundek i autor jedne od najpoznatiji jugoslovenskih pesama “Šejn”, odlučio je da odgovori na pitanje koje je fanove mučilo punih 30 godina.
Muzičar je u intervju za Avaz otkrio ko je ustvari Šejn, lik iz pesme objavljene 1985. godine na albumu “Bolero”. I ne, to nije lik iz jednog od najboljih vesterna svih vremena, koji se slučajno isto tako zove.
– Šejn je junak iz stripa. To je bila super biblioteka, izdanje crno-belo. Tako da to nije Šejn iz filma, nego Šejn iz stripa koji više liči na Klinta Istvuda nego na onog iz filma – ispričao je Darko.
Prošle godine Rundek je snimio sa dečijim horom ZbrKu rep pesmu i spot “Reci ne!” kojom se pridružio akciji organizacije Greenpeace Hrvatska protiv upotrebe jednokratne plastike.
Kanadska kantautorka Alanis Moriset objavila je spisak pesama koje će se naći na njenom novom albumu.
Materijal “Such Pretty Forks in the Road” je njen deveti po redu u karijeri, a sadrži jedanaest pesama.
Izdanje je najavljeno singlom “Reasons I Drink”.
Alanis će u septembru i oktobru nastupiti po Evropi u sklopu turneje na kojoj slavi 25 godina od objave albuma “Jagged Little Pill”. Nama najbliži koncert je onaj u Budimpešti, koji će se održati 12. oktobra. Više informacija o turneji potražite na njenoj službenoj stranici.
Such Pretty Forks in the Road
“Such Pretty Forks in the Road” spisak pesama:
Smiling Ablaze Reasons I Drink Diagnosis Missing The Miracle Losing The Plot Reckoning Sandbox Love Her Nemesis Pedestal
Američki rok bend Bon Jovi objavio je novi singl “Limitless”, pesmu koja će se naći na njihovom predstojećem albumu “Bon Jovi: 2020”.
Pesmu najavljuju kao uzbudljivu himnu koja bi trebalo da podstakne optimizam u ovom nesigurnom svetu, prenosi Telegraf.rs.
Početkom februara bend je pustio samo instrumentalnu verziju ove pesme i podstakao fanove da pokušaju da pogode reči i otpevaju je. Onaj ko se bude najviše približio originalu imaće priliku da se pridruži bendu na bini tokom predstojeće turneje i otpeva pesmu sa samom Džonom Bon Džovijem.
Turneja po Severnoj Americi biće prilika da se promoviše njihov album “Bon Jovi: 2020”, koji će se u prodaju naći od 15. maja. Osim “Limitless” na njemu će se naći i pesme “Beautiful Drug”, “Unbroken”, “Luv Can”, “Brothers In Arms”, “Story Of Love”, “Lower The Flag”, “Let It Rain”, “Shine” i “Blood In The Water”.
U novembru prošle godine Bon Jovi objavili su još jednu novu pesmu, “Unbroken”, koja je prikazana u dokumentarcu “To Be Of Service”.
Tridesetak umetnika na sceni, u raskošu boja, energiji pokreta i muzičkoj harmoniji hipi doba, premijerno su sinoć odigrali mjuzikl “Kosa” u punoj Kombank Dvorani.
Predstava nastala na istoimenom brodvejskom mjuziklu i kultnom filmu Miloša Formana okupila je glumce Pozorišta mladih, Novosadskog pozorišta i studente Akademije umetnosti u Novom Sadu, koji su u jedinstvenom glumačkom nadahnuću praćeni orkestrom Davida Klema na sceni, Beograđane podsetili na tadašnji duh slobode i promena, ali i na teme koje su jednako aktuelne kao i 1969. godine, a sa druge strane obrađene u savremenom umetničkom maniru.
U ovoj emotivnoj priči o mladim ljudima koji tragaju za promenom, protkanoj rediteljskim žarom mađarskog reditelja Petera Telihalija, publika je uživala puna dva i po sata ne propuštajući interakciju u muzičkim deonicama poput čuvenog hita “Let the Sunshine in” i drugim tematskim numerama iz Kose. U vatrenom “umetničkom plesu”, u autentičnim kostimima, uz vernu scenografiju toga doba, glumci i orkestar su doslovno preplavili scenu, što je publiku posebno očaralo.
Kosa/Photo: Kombank dvorana
Kosa/Photo: Kombank dvorana
Kosa/Photo: Kombank dvorana
Kosa/Photo: Kombank dvorana
Koreografske deonice koje je uobličio Peter Kovač Geržon samo su upotpunile doživljaj punoće glumačkog i scenskog nastupa. Publika se otisnula u neka druga vremena, ali koja su, kako su glumci uoči premijere najavljivali, samo preneta na sadašnji trenutak. Iste teme, pitanja i borbe pojedinca, ali i društva, aktuelne su i danas, što je predstavom “Kosa” izneto na sceni Kombank Dvorane.
Interesantan je podatak da je predstava pripemana svega pet nedelja, a u produkciji je učestvovalo više od 50 ljudi.
Podsetimo, prošlogodišnjoj premijeri predstave u Novom Sadu prisustvovao je proslavljeni holivudski glumac Džon Sevidž koji je uoči događaja poručio: – Sloboda je muzika. Nosi duh nade.
Kosa/Photo: Kombank dvorana
Posle uspešne premijere, novo izvođenje “Kose” u Kombank Dvorani planirano je već za maj ove godine. Projekat je realizovan u koprodukciji Pozorišta mladih, Novosadskog pozorišta i Centra za razvoj vizuelne kulture Novi Sad, a pod pokroviteljstvom Ambasade Sjedinjenih Američkih država i Grada Novog Sada.
