Branko Marušić Čutura, prava legenda rok scene bivše Jugoslavije, preminuo je danas, objavio je na svom Facebook profilu njegov prijatelj i dugogodišnji saradnik, gitarista Duda Bezuha.
Tokom njegovog životnog puta menjali su se sistemi i režimi, ali on je uvek bio veran rock&rollu, sve do poslednjih dana.
Sa velikom tugom objavljujem da nas je napustio Branko Marušić Čutura,prava i jedina legenda roka.Putuj sa mirom prijatelju!
Posted by Duda Bezuha on Wednesday, February 17, 2021
Rođen je 29. jula 1939. godine, a odrastao je u beogradskoj Kosovskoj ulici. Na samom početku muzičke karijere, sa Časlavom Pješčićem, zvanim Ćata, osnovao je duo Kosovac. Duo Kosovac delovao je u periodu ’59 – ’60 godina. Snimili su dve kompozicije – jednu Fatsa Domina i jednu Everly Brothersa.
O tom periodu Marušić je govorio:
– Prestonica je bila podeljena – u elitnim restoranima i kafanama svirali su džezeri, po periferiji narodnjaci, a po parkovima rockeri. Dok smo duetski muzicirali u parku pored Skupštine, u Kosovskoj, ljudi su nas gađali pepeljarama, flašama i teglama, ali smo nekako, ipak, preživeli.
Branka Marušića Čuturu su gledali u raznim poznatim beogradskim grupama – Alasi, zatim je svirao u Albatrosima, u grupama Dah, Tilt, a kruna njegove muzičke karijere bila je u grupi Džentlmeni, gde je svirao sa Veliborom Bogdanovićem Bokom, Simikić Mihajlom Mićom, Živoradom Jelićem Žikom i Dragim Jelićem. Pamte se pesme koje je tada pevao – “Kuća bez broja”, “Noćna buka”, “Ne dam se”, a naročito, “Slomljena srca” (kojoj je i autor).
Osnivač je beogradske grupe Alasi, 1961. godine. Članovi grupe Iskre prate ga 1962. godine. Svirao u grupi Albatrosi (kojoj su članovi bili sva tri brata Jelić – Rade, Perin tata, kao i Žika i Dragi). Godine 1970. deluje u drugoj postavia Džentlmena, a članovi su, pored njega, bili i Dule Banović (Zlatni dečaci), Robert Nemeček (kasnije Pop mašina), Zlatko Manojlović, Miodrag Simikić Mića. Od 1971. godine djeluje u trećoj postavi Džentlmena: Zoran Božinović (kasnije Pop mašina), Zoran Simovski, Dušan Petrović (Generacija 5). U periodu 1973.-1974. godina, osnovao je grupu Dah kojoj je dao ime i veliki hit, “Noćna buka”. Od 1976. godine bio je član je grupe Tilt od koje su, kasnije, nastali Bajagini Instruktori.
Grupa Siluete izvodila je šest njegovih pesama, a u jednoj od njih Marušić peva vokale i svira ritam gitaru. Za YU Grupu je napisao 6-7 tekstova (“Šta će meni vatra”, na primer). Napisao je i kompoziciju “Ekološka himna” koja je četiri godine bila špica Radija 202. Bio je učesnik dva BOOM festivala (oba u Ljubljani). Učestvovao na tri festivala Beogradsko proleće, na dva Omladinska festivala (u Subotici). Bio na turneji sa Katarinom Kazeli (a ta turneja je obuhvatila gradove Beograd, Zagreb, Karlovac i Ljubljana). Sa grupom Tilt nastupio je kao predgrupa na koncertu Gerija Mura (Sportska hala Novi Beograd). Svoj prvi samostalni singl izdaje 1975. godine, “Kuća bez broja” (a svirali su mu: Miodrag Bata Kostić, Raša Dželmaš i Žika Jelić – tadašnja postava YU Grupe). Deset godina je svirao na prestižnom beogradskom R&R mjestu – u Domu omladine Beograd (1967.-1977.). I tako dalje, i tako dalje…
Putuj s mirom, rokeru…
