Nesumnjivo je da je knjiga “Pamćenje i samozaborav” Bojana Jovanovića rezultat istraživanja fenomena memorisanja i zaboravlјanja u tradiciji i kulturi srpskog naroda, u čijim predanjima otkrivamo kako se taj narod odnosio prema bitnim istorijskim događajima i ličnostima i kako je uspostavlјanjem određenih narativa kao stabilizatora memorije kreativno pamtio svoju prošlost.
U tom kontekstu i pamćenje onog što se nije dogodilo ima važnost psihološke, socijalne i duhovne činjenice, čije je značenje udalјeno od tumačenja koje sadržaj ispričanog poistovećuje sa stvarnošću. Vera u njenu istinitost ima snagu autoriteta tradicije koja se prenosi generacijama i potvrđuje identitet kolektiva.
Kao što jezik pamteći našim zaboravom postaje primarno naša najsloženija kulturna tvorevina, tako i u kolektivnoj memoriji preovladavanje fiktivnog potvrđuje značaj kreativnog pamćenja kao duhovne vertikale…
– Ova knjiga je informativna, analitična, multidisciplinarna, naučno promišlјena, otrežnjujuća i gorka u pouci. Ona je na posredan način gorka u stavu i zaklјučku da od istorije nismo naučili mnogo i da ponavlјačima koji su padali na tom važnom ispitu nije naklonjena budućnost. Knjiga “Pamćenje i samozaborav” Bojana Jovanovića jeste slojevita, prizmatična i mudra, pa zato može da bude i koristan putokaz na raskršćima vremena – rekao je o ovom delu prof. dr Petar Pijanović.
