U okviru ovog programskog izbora okupljaju se filmovi koji kroz različite dokumentarne i hibridne pristupe promišljaju žensko iskustvo u širokom rasponu, od intimnih prostora tela i sećanja, preko ličnih trauma i procesa isceljenja, do društvenih i političkih okvira u kojima se oblikuju identitet, sloboda i otpor.
Zajedničko im je insistiranje na ženskom glasu kao mestu artikulacije ličnog i kolektivnog iskustva, ali i kao prostoru preispitivanja vidljivosti i moći.
“Žene Narodnog fronta”, film Ivane Todorović, sniman je u beogradskoj Dnevnoj bolnici GAK Narodni front.
Istražuje žensko telo i iskustvo kroz različite životne faze, osvetljavajući njegovu fragilnost i snagu, kao i tihe veze solidarnosti i podrške među ženama.
“Darijine noćne frajle” (Daria’s Night Flowers) je film Marjam Tafakori koji kroz poetsko-arhivski pristup gradi fragmentarnu priču o zabranjenoj ljubavi i potisnutim ženskim glasovima u postrevolucionarnom Iranu.
Film istražuje načine na koje se žensko iskustvo briše, preoblikuje i ponovo pojavljuje u uslovima represije. U toj slojevitoj mreži slika i značenja, intimno i političko se neprestano prepliću, otvarajući prostor u kojem se želja i zabrana istovremeno artikulišu.
“Lavanda”, film Mateje Raičković, predstavlja ličnu dokumentarnu filmsku artikulaciju, odnosno ispovest o iskustvu seksualnog nasilja, kao i dugom procesu suočavanja sa traumom.
Kroz fragmente sećanja, razgovore i prizore iz prirode, film prati put od ćutanja i potiskivanja do izgovaranja i prihvatanja. U fokusu ovog filma je proces isceljenja i ponovnog uspostavljanja identiteta, kao i pitanje kako se trauma prenosi kroz vreme i odnose.
“Lisica pod ružičastim Mesecom” (A Fox Under a Pink Moon), film Mehrdada Oskueja i Soraje, prati višegodišnji proces odrastanja mlade avganistanske umetnice koja pokušava da napusti Iran i ponovo se spoji sa svojom majkom u Austriji.
Kroz lične snimke, umetničke radove i dokumentovanje svakodnevice, film gradi slojevit portret života obeleženog migracijom, nasiljem i otporom. Umetnost postaje prostor preživljavanja, ali i način da se iskustvo gubitka, straha i nade oblikuje u sopstveni jezik.
“Usnule” je film Sare Ećimović koju u eksperimentalnom i minimalističkom ključu prati odnos dve devojke u prirodnom ambijentu, gde se granice između bliskosti, tišine i emocije postepeno rastvaraju.
Odnos između likova ostaje otvoren i neodređen, oblikovan gestovima, pogledima i pauzama, dok prostor postaje nosilac unutrašnjih stanja.
Ovaj kratkometražni film se pretežno oslanja na atmosferu, svetlo i ritam prirode, a manje na klasičan, tradicionalni narativ.
“Zauvek Barbara” (Barbara Forever) je arhivski bogat dokumentarni film koji istražuje život, rad i nasleđe Barbare Hamer, pionirke nezavisnog kvir filma.
Koristeći obilje arhivskog materijala i ličnih priča, film osvetljava njen rad u kontekstu feminističkog i aktivističkog pokreta, brišući granice između umetnosti i političkog izraza.
“Barbara Forever” je intiman i slojevit omaž autorki koja je sopstveni život pretvorila u umetnički i politički čin, ostavljajući dubok trag u istoriji kvir filma. U režiji Brajdi Okonor (Brydie O`Connor), ovaj film imao je premijeru na Sandensu, gde je nominovan za nagradu žirija.
“Bojim se ljepote”, u režiji Jelene Medić prati žene u zrelijem životnom dobu koje pohađaju školu glume.
Ove žene kroz scenski rad preispituju sopstvene identitete, uloge i viđenje sebe. Kroz rad sa telom, glasom i izvođenjem, film beleži trenutke nesigurnosti, oslobađanja i transformacije.
U središtu je lik Andree Latinović-Erak, čiji proces započet na časovima glume zapravo postaje okvir za širu priču o ponovnom osvajanju vidljivosti i lične slobode u kasnijoj životnoj fazi.
Više o ovim, ali i drugim filmovima koji će biti prikazani na 19. Međunarodnom festivalu dokumentarnog filma BELDOCS saznajte na sajtu festivala.
Festival će biti održan od 20. do 26. maja u Beogradu.
