Izložba “Unutar i izvan matrice” Anđele Kopanje, koja se u Galeriji Doma omladine Beograda otvara u utorak, 30. juna, koncipirana je kao prostorna instalacija u kojoj čitav galerijski prostor postaje deo rada.
Centralni segment izložbe čini istoimeni rad sastavljen od pet displeja, unutar kojih se smenjuju kratke animacije nastale od ukupno 250 ručno izrađenih frejmova. Prilagođavanjem zadatoj matrici, pojedinačni frejmovi menjaju svoju prirodu kako bi mogli da opstanu unutar sistema.
Menjanje obličja i konstantna promena u trajanju je česta misaona preokupacija u Anđelinom radu. Kroz stalno menjanje frejmova, same konstrukcije rada, ali i iskaza, kao i kroz intervenciju u prostoru, instalacija nikada ne ostaje ista, već funkcioniše kao živi proces. Umetnica kroz ideju prilagođavanja i mimikrije promišlja odnos između ličnosti i sveta, postavljajući pitanje kako sačuvati suštinsku iskrenost unutar unapred zadatih okvira.
Pored kataloga, izložbu prati i tekstualni segment sastavljen od 250 rečenica kustoskinje Minje Jovičin, sa odabranim citatima. Sam tekst preoblikuje svoju prirodu u vidu literarnog, vizuelnog, te zvučnog, kao audio rad u tri verzije – monolog umetnice, monolog kustoskinje i njihov međusobno isprepletani dijalog (paralelna pesma).
Izožba traje do 17. jula 2026.
Anđela Kopanja (1998) je vizuelna umetnica i istraživačica, završila je osnovne akademske studije slikarstva na Akademiji umetnosti u Novom Sadu (2021), kao i master studije na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu (2023), gde trenutno pohađa doktorske studije. Dobitnica je nacionalnih i međunarodnih stipendija, uključujući stipendiju NIO za mlade istraživače i grant Međunarodne letnje akademije likovnih umetnosti u Salcburgu. Održala je osam samostalnih izložbi i učestvovala na brojnim kolektivnim izložbama, umetničkim projektima, rezidencijama, radionicama i programima u zemlji i inostranstvu, koji su uticali na njenu svest o društveno angažovanoj umetnosti. Trenutno živi i radi u Beogradu.
Anđela svoju praksu gradi na ispitivanju odnosa između čoveka i njegovog okruženja u savremenom, ali i post-antropocentričnom kontekstu. U središtu njenog rada nalaze se procesi mimikrije, adaptacije, cikličnosti i fluidnosti identiteta, kroz koje promišlja načine na koje se subjekt menja u odnosu na ubrzane i hibridne uslove savremenog života.
Minja Jovičin (1999) završila je klasične jezike u Filološkoj gimnaziji u Beogradu (2018), diplomirala je Istoriju umetnosti na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu sa tezom “Likovna kritika Rastka Petrovića” (2022), a master studije na istom smeru završila je sa tezom “Teret belog čoveka: umetničko svedočanstvo Rastka Petrovića o Africi” (2023). Objavila je nekolicinu likovnih kritika i izložbenih tekstova, te je učestvovala u različitim kustoskim i istorijsko-umetničkim radionicama u saradnji sa umetnicima, muzejima i galerijama u Srbiji i regionu. Bavi se pisanjem, do sada je izdala dva dramska i tri lirska dela.
